Blog

Anestezi türleri
Doğum sırasında herhangi bir ağrı kesici isteyen kadınlar için pek çok seçenek vardır:
—Analjezikler ağrıyı dindiren ilaçlardır. Doğum sırasında ağrının bir an önce kesilmesi gerekir; bu yüzden pethedine gibi ağrı kesiciler iğne ile enjeksiyon yoluyla verilir.
—Anestezikler ağrının bilinçli duyulmasını önleyen ilaçlardır. Bu ilaçlardan alınca çevremizde olup bitenlerin ayrımına varamayız ve tabii bilincimizi yitiririz. Doğumun her anını yaşamak isteyen kadınlar bu ilaçları kullanmayı kabul edemez.
—Öbürleri sedatifler duyduğunuz sıkıntıyı hafifletir, sizi rahatlatır, uykunuzu getirir; hipnotikler uyku ilaçlarıdır; trankilizanlar gevşemenizi, daha az üzülmenizi sağlar.
Bu ilaçların tümü annenin kanına verildikten hemen sonra plasentadan geçerek bebeğin vücuduna girer. Hepsinin bebek üzerinde ne kadar az olursa olsun kötü bir etkisi olur. Kasılmaların verdiği acıyı hafifletmek için bebeği hiç etkilemeyen, anneye duyularının denetimini ortadan kaldırmayacak, yalnızca yerel anestezi yapacak bir ilaç en iyi çözümdür. Epidural anestezi bu koşulların hepsine uyar. Uterus ve doğum kanalından beyine ağrılı uyaranlar taşıyan sinirleri uyuşturur (diş hekiminin yalnızca bir dişin sinirini uyuşturduğu gibi); bilincinize hiçbir etki yapmaz. Epidural anestezi yaptıracaksanız doğum sancıları şiddetlendiği zaman isteyin. Hemşire o zaman uyuşturucu maddeyi vücudunuza verecek bir anestezist çağıracaktır.

Doğumdan sonraki ilk günler
Bu dönemde sizi en çok duygularınız ilgilendirecektir, önce her şey olup bittiği, her şeyi atlattığınız için, yeni bir bebeğiniz ve eskisine göre dümdüz bir karnınız olduğu için rahatlık duyarsınız. Daha sonra beklenen büyük olayın sona erdiğini, geleceğinizin üzerinde kocaman bir soru işareti bulunduğunu düşünüp üzüntü duyabilir, içinize kapanabilirsiniz. Dahası analık duygularının sizi kaplamasını bekler, buna benzer bir şey duymayabilirsiniz. Bunların tümü çok normaldir. Kadınların çoğu, sorulduğu zaman, yeni doğan bebeklerine karşı insanın savunmasız bir minik yaratığa duyacağı duygudan fazlasına sahip olmadıklarını söylerler; henüz hiçbir bağ, akrabalık, yakınlık duygusu yoktur. Analık içgüdüsünün yokluğu anormal ya da yetersiz olduğunuzu düşünmenize neden olur. Tabii, ikisi de gerçek değildir. Hormonlarınızda bulunan anne sevgisi doğumdan, sonra üçüncü gün artar (daha önce de bulunabilir ama genellikle üçüncü gün bebeğinize karşı büyük bir sevgi duyarsınız). Bunun nedeni anne sevgisinin süt vermeyle paralel gelişmesi, süt salgısı refleksini uyandıran oksitosin hormonunun salgılanmasıyla aynı zamanda ortaya çıkmasıdır. Bu sevgiyi ilk günlerde duyamazsanız üzülmeyin. Sütle birlikte gelmesini bekleyin. Sütünüz hiç gelmezse bile anne sevgisi beklenen zamanda ortaya çıkacaktır.
Vücudunuzda beliren değişikliklerin ayrımma varacaksınız. Doğumdan sonraki üç gün şiddetli arka ağrıları ve uterus krampları olacaktır. Bu kramplar doğumdan sonra uterusun eski boyuna dönmesi için kasılması sonucu ortaya çıkar ve normaldir. Genellikle her kramp birkaç dakika sürer. Çok sık, şiddetli ve uzun kramplar oluyorsa doktorunuzdan ağrıları hafifletecek bir ilaç isteyin.
Emzirme
Doğumdan sonraki 72 saat boyunca memelerden kolostrum denilen berrak, besleyici, krem rengi bir sıvı gelir. Üçüncü günde süt belirir. Göğüslerinin boyu ne olursa olsun her kadın bebeğine süt verebilecek yapıdadır; sütün yetersiz olması çok az görülen bir emzirmeme nedenidir. Vücudunuzda yapılan sütün miktarı bebeğiniz için gerekli olan ve bebeğinizin alacağı süt miktarına bir yanıttır. Bebeğinizin iyi beslenmesi ve doyması için ne kadar süt gerekiyorsa, vücudunuzda o kadar yapılacaktır. Süt gelmeye başladıktan sonraki üç gün boyunca memeleri boşaltarak süt yapımını uyarmak gerekir; bunun en iyi yöntemi de bebeği emzirmektir. Bebeğinizi her iki memede, kısa sürelerle (bir dakikayla başlayıp iki, üç dakikaya çıkın), sık sık (örneğin üç, dört saatte bir, bebek çok açsa iki, üç saatte bir) emzirmelisiniz. Sık sık ve azar azar emzirme bebek için yeterli sütün yapılmasını sağlayacak, göğüs uçlarının çatlayıp acımasını önleyecektir. Memelerde süt kalması daha fazla süt yapılmasını engeller. Gereğinden fazla sütünüz varsa bir pompa aracılığıyla bunu dışarı almalısınız. Bebeğinizi emzirmenin her anından nefret ediyorsanız, bunu sürdürmenin bir anlamı yoktur; emzirmeniz gerektiğini düşündüğünüz halde bunu yapamıyor ya da yapmak istemiyorsanız suçluluk duymanız gerekmez. Bebeğinizi, sizi en mutlu kılacak yolla beslemelisiniz.

Normal doğum
Seçtiğiniz doğum biçimiyle ilgili vermeniz gereken en önemli karar normal mi, müdahaleü mi olacağıdır. Normal bir doğumda tıbbi müdahale ya da anestezinin hiçbir türü yoktur. Doğum yapmanın yaşamlarındaki en önemli olay olduğunu düşünen, bu olayın her anını, çok acı verici de olsa, uyanık bir kafa ve vücutla duymak isteyen kadınlara karşı büyük bir sempatim vardır. Gebeliği her yönden normal gelişen bir kadına normal doğum yapmasını öğütlerim.
Normal doğum demek, bebek doğururken tümüyle bilinçli olmak, doğum boyunca inisyatif sahibi olmak demektir. Ne var ki, bunun için çok uzun ve ağrılı bir süreç yaşamanız gerekmez. Okuduklarınız ve antenatal muayeneleriniz yoluyla neler olacağını biliyorsanız ve buna hazırlıklıysanız korku ve gerilim ortadan kalkacaktır; doğumun her anının zevkini çıkarabilecek, ne zaman yardım istemeniz gerektiğini bileceksiniz.
öte yanda yalnızca acı çekmek amacıyla sancılara katlananları mantıksız buluyorum. Böyle bir zamanda acı çekmek çok tatsız ve yorucu bir olaydır. Doğum sonunda bir bebek sahibi olacağınızı bilseniz bile çektiğiniz acı sizi bunaltabilir. Ben biri sancılı, biri sancısız iki doğum yaşadım. İkincisinde epidural anestezi yapılmasına karşın hangisini yeğlediğimi kesinlikle biliyorum: Sancısız olanını. Ne var ki geçerli nedenlerden ötürü bebeklerini normal yollarla doğurmak isteyen birçok kadın vardır. Bu yüzden her kadın için düşünülmesi gereken bir olasılıktır.

DOĞUM
Normal, sağlıklı bir kadının normal sağlıklı bir bebek doğurması doğal bir süreçtir ve anne rahatsa, çevresindekilerden destek görüyorsa doğal olarak, kendi kendine, müdahale olmadan yürüyebilir. Doğum ancak bu koşullar biraraya geldiğinde doğal olabilir. Kadın çocuğunu doğal yollarla doğurmaya pek niyetli değilse işler zorlaşınca vazgeçebilir.
Tümüyle ağrısız doğum yoktur. Bu, biraz da kadının ağrı eşiğine bağlıdır. Kimi kadınlar ağrıya öbürlerinden daha fazla dayanabilir. Bunlar çocuklarını doğal olarak doğurmak ve doğumu denetleyebilmek için anestetik ya da ağrı kesici kullanmadan ağrı çekebilir.
En güçlü kadın bile çevresindekilerden, özellikle eşinden anlayış, cesaret ve destek görürse doğum süreci daha kısa, az ağrılı ve rahat geçer.
Gevşeyerek, duyduğunuz acıyı büyük oranda azaltabilirsiniz. Antenatal muayenelerde bunu iki biçimde yapmanız söylenecektir: Birincisi kocakarı masalları, yanlış bilgilerden ve yersiz kuşkulardan kurtulup kendinize güven duyarak doğuma gitmenizi sağlayacak bilgiler edinerek; ikincisi doğum sırasında kaslarınızın gevşemesini ve ağrıyı azaltmak için düzenli ve derin soluk almanızı sağlayacak egzersizler yaparak.

Ev mi hastane mi?
Gebeliğin ilk günlerinden (ilk antenatal muayenenizden) sonra evde mi, hastanede mi doğurmak istediğinize karar vermelisiniz. Karar verme hakkının sizin olduğunu unutmayın; kimse sizi istemediğiniz bir şeye zorlayamaz. Ne var ki, bu konuda belirli ilkelere uymanızı öğütlerim.
Aşağıdaki durumlarda hastanede doğum yapılması iyi olur:
—İlk çocuğunu doğuran kadınlarda doğumun nasıl olacağı, kolay mı zor mu olacağı ve yalnızca hastanelerde bulunan araç gerece gerek olup olmayacağı bilinemez.
—35 yaşın üzerinde ilk çocuğunu doğuran kadınlar.
—Daha önce zor ya da komplikasyonlu doğum yapmış, ikinci ya da sonraki çocuklarmı doğuracak kadınlar.
— îkiz ya da çoğul gebelikler. 1 Bebeğinizi evde doğurmaya karar vermeden önce, çok kararlı olsanız da hastanede doğumun aklınızda bulundurmanız gereken birtakım avantajları vardır. Doğumda oksijen yetersizliğinden ölen bebeklerin sayısını azaltmanın tek yolu doktorun bir an önce bu durumu ayırt etmesidir. Bunun için de yalnızca hastanede bulunan pahalı monitörlere gerek vardır.
Kimi ayarlamalar da yapabilirsiniz. Hastanede doğum yaptıktan 6 saat sonra eve dönebilirsiniz ya da hastanede 24 saat, 48 saat, 3 gün, 5 gün, hatta l hafta kalabilirsiniz. Doktorunuzla ve ebeyle bu olasılıkları hastaneye gitmeden konuşun, neler duymakta olduğunuzu bilsinler. Verdiğiniz karardan ötürü pişman olmayın.
Hastanede doğum:
—Günün her saatinde, geceleri bile, acil durumlar ve komplikasyonlar halinde deneyimli tıbbi personel bulunur.
—İlk çocuğun bakımı başta biraz ürkütücü olabilir. Hastanedeki hemşireler bebeğinizin günlük bakımını nasıl yapacağınızı gösterecektir.
—Bebeğinizi muayene edip korkularınızı giderecek bir çocuk hastalıkları uzmanı bulunur.
—Hastane koğuşunda başka annelerle tanışacak, korkularınızı giderip size cesaret verecek bilgiler edineceksiniz.
—Bebeğinizi yeni doğan öteki bebeklerle karşılaştırabileceksiniz.
—Emzirmenin sorunları, çatlayan meme uçları, dikişlerin verdiği rahatsızlık gibi sorunlarınızı, kaygılarınızı, zorluklarınızı, dertlerinizi öteki annelerle paylaşabileceksiniz.

Sancıların başladığını nasıl anlayabilirim?
Sancılar sırtın alt bölgesinde hafif bir ağrı olarak başlayabilir ve başka bir belirti olmadan 24 saat, kimi zaman daha da fazla sürer, ilk işaret; güçlü, düzenli ve uzun süren kasılmaların başlamasıdır.
Sancılar sırtın alt bölgesinde hafif bir ağrı olarak başlayabilir ve başka bir belirti olmadan 24 saat, ancak yine de belli olur. Çoğu zaman da vajinadan bir sıvının fışkırdığı görülür.
Üçüncü işaret ‘nişan’dır. Bu kanla karışmış bir miktar mukustur (serviksten dışarı atılan mukus tıkacı). Genellikle bu işaretin farkına varılmaz.
İkinci ya da üçüncü işareti görmeden hastaneye gitmeniz gerekmez. Bunları görür görmez, haber vermeniz gereken kimseye telefon edin, hastaneye gideceğinizi söyleyin. Nişanı görürseniz ya da sularınız gelirse kasılmaların düzenli, şiddetli ve ağrılı olmasını beklemeyin. Her doğum böyle başlamaz. Çoğu kadında doğumun birinci döneminin ortalarına kadar düzenli aralıklı kasılmalar olmaz. Çoğunda düzensiz kasılmalar vardır ve zaman geçtikçe kasılmaların şiddeti artmaz.